پایگاه خبری تیتر یک آنلاین titre1online.ir

هشتگ های داغ : بازار ارز دولت مجلس
چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷ - Wednesday 14th November 2018


شما اینجا هستید :
خانه » یادداشت » تزویر، آفت دین و عدالت خواهی
شناسه نویسنده : 10 شناسه خبر : 146536 تاریخ انتشار : ۹۷/۰۸/۰۱ - ۲۱:۵۹

تزویر، آفت دین و عدالت خواهی

مردان و نامردمان و مزوّران، رسول رحمت و مهربانی و خوشخویی را به شهادت رساندند و غریبانه خاندانش را زندانی خانه های خود کردند و خود را خلیفه خدا و پیامبر خواندند.

توفیق علائی، نویسنده و روزنامه‌ نگار

 

در طول تاریخ و از صدر اسلام همواره مسلمانان با آفت اخلاقی و بیماری مزمن «تزویر» درگیر بوده و هستند و کماکان دست و پنجه نرم می کنند؛ از صدر اسلام مزوّران و منافقان برای فریب مردم بالاخص عوام در جنگ جمل همسر پیامبر را آوردند تا خود را مورد تائید پیامبر! نشان دهند. همچنین با تزویر و نفاق دست علی علیه السلام را بستند و ۲۵ سال خانه نشین کردند.

همین مزوّران و منافقان در کربلا به لشکر خونخوار یزید خیرالله می گفتند و به فرزند بلافصل آخرین پیامبر خدا و اهل بیتش خارجی زاده و خارجی!
آری، تزویر ظاهر حقّ و باطن باطل دارد، فقط با بصیرت می توان تزویر را از حقّ تشخیص داد. در طول تاریخ اسلام از گذشته تاکنون، اهل فتنه و تزویر، با ظاهری حقّانی، با اهل حقّ، با زبان تزویر و ریا جنگیدند و عوام، اهل حقّ را باطل تلقّی و آنها را تنهای تنها گذاشتند و باعث شدند تا بسیاری از مسلمانان ساده لوح، پوسته اسلام را گرفته و فقط ظاهر خود را درست کرده و باطن و قانون اسلام را رها نمایند تا این که مهدی زهرا علیه السلام هم تنها مانده و ندای هل من ناصر ینصرنی، جوابی در حدّ ظاهر و کلام و ادّعای بدون عمل باشد.

تزویر به ریشه حقّ می زند و حقّ را باطل می نمایاند تا عوام از سر بی بصیرتی باطل را عین حقّ و جنگ با اهل حقّ را رضایت خدا و جهاد در راه خدا و دارای پاداش اخروی ببیند!

مزوّران و ریاکاران رنگ به رنگ می‌شوند و هر لحظه به حالات گوناگون ظاهر می‌گردند، وصفشان به ظاهر دواى درد و گفتارشان شفا است، امّا عملشان دردى است بی‌دوا. باطل می‌گویند ولى حق جلوه می‌دهند. بد وصف می‌کنند و زیبا می‌نمایانند.به راستی که تزویر بدترین آفت دین است، به این دلیل که تزویر با لباس دیانت و تقوا به میدان می آید. تزویر سکه ای دو رو است که یک روی آن نقش خدا و روی دیگر آن نقش ابلیس است.

آری، این جماعت تا به امروز آسیب های فراوان و گاها غیر قابل جبرانی را به اسلام و مسلمین وارد نموده اند و اثرات زیانبار این مرض مهلک در جوامع بشری، مشهود و نمایان بوده است و متاسفانه هرچه پیش می‌رویم قربانیان بیشتری می‌گیرد.در ارتباط با منافقان و مزوّران سخنان بسیاری از پیامبر خدا (ص)، امام علی(ع) و دیگر ائمه اطهار(ع) وجود دارد. در دوران امام علی (ع) منافقان خسارت‌های بسیاری به حکومت امام (ع) وارد کردند و سبب شکست و حتی شکل‌گیری برخی جنگ‌ها نیز شده اند.

آری، “مرد” با تمام ویژگی های مثبت و ارجمندش، به کوه می ماند، به نخل، به شیر؛ استوار و خلل‌ناپذیر چونان کوه، ایستاده و نجیب چونان نخل و بلند همت چونان شیر. آنکه در غدیر دست مردانگی می دهد و بیعت می کند، صد روز بعد بیعتش را نمی شکند. پیمانش ماناتر و ارزشمندتر است از گردنش؛ گردن می دهد و پیمان نمی دهد. مرد یعنی کوه.

نامردان و نامردمان و مزوّران، رسول رحمت و مهربانی و خوشخویی را به شهادت رساندند و غریبانه خاندانش را زندانی خانه های خود کردند و خود را خلیفه خدا و پیامبر خواندند.

در این میانه قحطی گسترده ای روی داد، قحطی وحشتناک مرد. آری، مرد نایاب شد. در شهری چنان بزرگ، مدینه، سه چهار مرد بیش نماند. به عبارتی، ارتدّ الناس… چه زیبا واگویه کرد آن روز، سلمان پارسی، آن مسلمان پارسا: کردید و نکردید…

مدینه یکسره نامرد شد، مالامال نامردانی شد که علی علیه السلام، نایابترین مرد خدا را در خانه حبس کردند. به فرمان مهم خدا پشت کردند و خود را از فرمان هایش بی‌نیاز دانستند.

گفتند ما را عقل بس است. به سنّت و عترت نیازی نداریم. قرآن صامت ما را بس است. همین واژه‌های مقدس — اما گنگ و محتاج تفسیر — را می خوانیم، خوشنوا می خوانیم، با قرائت. قال رسول الله ممنوع! ورود تعالیم یهود آزاد!

دردناک است این تصویر که مولا و سرور بشر همسر بیمار و پهلو شکسته را بر استری بنشاند و با همراهی حسنین درب خانه یک یک مردم را بکوبد و بیعت غدیر را به یادشان بیاورد و آنها در را به رویش ببندند: برو ای علی… برو.

آری، قحطی مرد بر مدینه چنبره زد. ابلیس شادمان زیر لب آواز می خواند و جبت وطاغوت را درس می آموخت… و مدینه در حسرت مرد می پژمرد.
این همه را گفتم تا شرحی دهم یک احوالپرس را. احوالپرسی فاطمه زهرا سلام الله علیها را.
بعد از غصب فدک، گروهی از زنان مدینه [دقت کنید: زنان نه مردان] به منزل حضرت فاطمه عليها السّلام آمدند و جويای حال بانو شدند.
حضرت در پاسخ آنان فرمودند: أصْبَحْتُ وَ اللهِ، عاتِقَةً لِدُنْیاکُمْ، قالِیَةً لِرِجالِکُمْ؛
معنای ساده سخن بانو این است: به خدا سوگند، روزم را در حالی آغازیدم که دنیا را طرد و رها کرده ام و از مردانتان نیز متنفّرم…
[نک: دلائل الإمامة، ص ۱۲۸، حدیث ۳۸ / حضرت فاطمه سلام الله علیها]

اگر در آن روز مقداد و ابوذر وسلمان بودند گرچه اندک شمار بودند اما مرد بودند. در آن زمان، زمان کم شماری امت، این چند نفر مرد مخلص و ناب بوده اند. پس از آن در زمان، امام حسن علیه السلام وجود مقدسش را به زر فروختند یا با تزویر فریفته شدند. از کربلا بگذریم که امت برای رضای خدا به کشتن خلیفه خدا آمدند و نه کشتند، بلکه مثله کردند، تکه تکه کردند، حتی نوزادش را.

امام دیگر را با همان تزویر در سیاه چادر و پستوی خانه راندند. امامان یکی پس از دیگری بدون هیچ استثنائی به دست همین امت مسلمان و مزوّر کشته و شهید شدند. آری به دست همین مزوّران. برای کشتن آخرینشان چه ولع و همّتی داشتند، بماند. خدا آخرین نفرشان، را بقیّت الله را، در پس غیبت پنهان کرد تا روزی که قدرش را بدانند و او را بخواهند.

راستی در این زمانه، سیصد وسیزده نفر چه نایاب و نادرند! سلمان گونه‌گان و ابوذ روش ها و مقدادیان چه دیریاب اند! هنوز در قحطی به سر می بریم. هنوز پی نبرده ایم به این نیاز. امتی که در دعا برای فرج کاهل‌اند، کجا می‌توانند در ظهورش یاری‌اش کنند؟
بیائد دمادم فرج مولا را با دعا بطلبیم؛ دمادم و پیوسته

۰۱ آبان ۹۷ 4692 دسته بندی :
برچسب ها

 
ارسال دیدگاه ها بدون دیدگاه
تبلیغات

تبلیغات

چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷ - Wednesday 14th November 2018